Wykopaliska
archeologiczne świadczą o bardzo dawnym czasie zasiedlenia naszych terenów. Sięga ono bowiem epoki brązu. Świadczą o tym znaleziska z tego
okresu, a mianowicie cmentarz i skarby brązowe (miecze z brązu) odkryte w
sąsiednim Świdniku, a także ceramika i monety z okresu wpływów rzymskich,
znalezione w pobliskim Czarnym Potoku. Dokładniejsze dane na temat zasiedlenia
tych okolic posiadamy dopiero od XIV wieku. Należy do nich przede wszystkim
informacja o zapłaceniu przez parafię Łukowica świętopietrza w latach 1325-1327,
na podstawie której można się domyślić przypuszczalnej ilości mieszkańców tej
parafii. Wysokość tej daniny wynosiła wtedy: 9 skojców i 14 denarów. Na tej
podstawie szacuje się, że ludność parafii w pierwszej połowie XIV w. wynosiła
ok. 570 osób. Półtora wieku później ks. Jan Długosz podaje ogólnie, że parafię
zamieszkują kmiecie, którzy ze swoich łanów wypłacają proboszczowi daninę.
Dziesięcinę płacili również ze swoich działek mieszkający tam zagrodnicy.
Dopiero akta wizytacji biskupich począwszy od wieku XVI, aż do końca XVIII i
późniejsze podają w tej sprawie dane liczbowe. W 1608 roku zamieszkiwało w samej
Łukowicy 23 kmieci i zagrodników. W Zawadzie, pobliskiej wsi należącej do parafii,
5 kmieci, w Roztoce 20 kmieci i zagrodników, a w Młyńczyskach 10 zagrodników.
Jeśli te dane uznamy za liczbę rodzin zamieszkujących parafię i pomnożymy przez
przypuszczalną ilość osób w każdej rodzinie (np.5), to otrzymamy w wyniku, że
prawdopodobna ilość osób zamieszkujących wówczas parafię wynosiła 285. Jest to
bardzo interesujące, ponieważ kolejna wizytacja opierająca w tej sprawie cyframi
pochodzi dopiero z roku 1793, a więc po upływie 188 lat. Ludność parafii
wynosiła wtedy już 1234 osoby, zaś rodzin było 226 czyli, że każda rodzina i w
tym czasie liczyła nieco ponad pięć osób. Świadczy to o rozwoju parafii w sensie
zasiedlenia, i to bardzo znacznym, ponieważ w ciągu sześciu pokoleń (przyjmując
okres 30 lat na jedno pokolenie) ludność parafii powiększyła się czterokrotnie.
Widok z Apcańskiego (Łapczyńskiego) na Roztokę
Kolejne dane dotyczą już wieku XIX i będą jeszcze bardziej szczegółowe.
Ogólnie można powiedzieć, że do połowy tego stulecia utrzymuje się stan liczbowy
parafii w granicach sytuacji z końca XVII wieku. Natomiast gwałtowny wzrost
ludności zmierzający ku liczbie około dwóch tysięcy, a potem nawet znacznie ją
przekraczający, da się zaobserwować dopiero od połowy XIX w. W szczegółach
wygląda to następująco: w roku 1819, według Schematyzmu Diecezji Tarnowskiej,
było około 1150 katolików i 60 Żydów. Kilka lat później, w roku 1826,
zamieszkiwało parafię 1640 katolików i 44 Żydów. W 1831 roku katolików było
1799, a Żydów 74. W 1838 roku było 1420 katolików w całej parafii, a w samej
Łukowicy 462. Następnie w 1852 roku, katolików było razem 1967 i 49 Żydów.
Kolejny spis zamieszczony w Schematyzmie z roku 1862 informuje, że w całej
parafii było 2152 katolików i 61 Żydów. W 1883 r. ogółem katolików w całej
parafii 2606, Żydów 100. Przy końcu wieku XIX, w roku 1897, ogółem cała parafia
liczyła: 2844 katolików i 144 Żydów. W wieku XX liczba parafian ulega
modyfikacjom na skutek odłączenia się w 1933 roku miejscowości Młyńczyska
i
powstania tam nowej parafii. Na skutek tego, gdy w roku 1916 ogólna liczba
parafian wynosiła 3779, to po wspomnianym fakcie odłączenia się Młyńczysk mamy w
roku 1959 tylko 2988 osób. W latach najnowszych ogólna liczba parafian
przekracza nieco liczbę 3,5 tysiąca. W 1994 roku ludność parafii szacowano na
około 3590 katolików.
Gimnazjum w Łukowicy
|
