* Faza pierwsza. Można ją nazwać gotycką. Obejmuje ona pierwotną i najstarsza
część kościoła, czyli prezbiterium i nawę, aż po obecny chór muzyczny. Zakrystia
mieściła się wówczas od północy i jej ślady zachowały się dotąd. Nie wiadomo
dokładnie, w jakich latach powstała ta najstarsza część kościoła, ponieważ żadne
dokumenty pisane na ten temat nie zachowały się. Jedyną informacją pisaną byłaby
tylko wzmianka w Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego, który podaje, że
kościół zastał poświęcony w roku 1550. Data ta nie musi być równoczesna z rokiem
budowy kościoła, ponieważ bywało, że uroczysta konsekracja miała miejsce po
pewnym czasie od ukończenia budowy. Pewne uściślenia można by przyjąć na
podstawie datowania jedynego dzisiaj przedmiotu, który najprawdopodobniej
pochodzi z wyposażenia wnętrza owego pierwotnego kościoła. Przedmiotem tym jest
późnogotycki obraz przedstawiający tzw. Rodzinę św. Anny, datowany ogólnie na
początek XVI wieku, najprawdopodobniej około 1520.
* Faza druga - barokowa. Należy do niej powiększenie i barokizacja kościoła
łukowickiego w latach 1693-1697. Objęła ona przedłużenie nawy głównej oraz
zmianę stropu na pozorne sklepienie z desek. Z przedłużeniem nawy wiązało się
zapewne przesunięcie wieży od strony zachodniej. Wieża ta istniała już bowiem w
czasie wizytacji w roku 1608. Obecna wieża na dzwony z hełmem barokowym została
przebudowana lub wzniesiona na nowo przed rokiem 1720, czyli i ona należy do
wspomnianej barokowej fazy przebudowy naszego kościoła.
*
Faza trzecia - neogotycka, z lat 1874-1877
Uzasadnienie powstawania drewnianego kościoła w Łukowicy w trzech fazach i to
począwszy od czasów późnego gotyku, zmienia w sposób istotny pogląd na historię
tego zabytku i jego datowane.
|
